شستشو دهد . به طور خلاصه زن را در اين مدت ، يك موجود ناپاك و لازم الاجتناب مىدانند . در مقابل اين گروه ، نصارا هستند كه مىگويند : هيچ گونه فرقى ميان حالت حيض زنان و غير حيض نيست ، همه‌گونه معاشرت حتى آميزش جنسى ، باآنان‌بىمانع‌است ! مشركان عرب به خصوص آنها كه در « مدينه » زندگى مىكردند ، كم و بيش به خلق و خوى يهود ، انس گرفته بودند و با زنان حائض مانند يهود رفتار مىكردند و در زمان عادت ماهيانه از آنها جدا مىشدند ، همين اختلاف در آئين و افراط و تفريطهاى غير قابل گذشت ، سبب شد كه بعضى از مسلمانان از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در اين باره سؤال كنند ، در پاسخ آنان اين آيه نازل شد . « 1 » * * * ( ( 224 ) ) وَ لاتَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَيْمانِكُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ تُصْلِحُوا بَيْنَ النَّاسِ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ ( ( 225 ) ) لايُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ في أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَليمٌ خدا را در معرض سوگندهاى خود قرار ندهيد ! و براى اين كه نيكى كنيد ، و تقوا پيشه سازيد ، و در ميان مردم اصلاح كنيد ( سوگند ياد ننماييد ) ! و خداوند شنوا و داناست . خداوند شما را به خاطر سوگندهايى كه بدون توجه ياد مىكنيد ، مؤاخذه نخواهد كرد ، اما به آنچه دل‌هاى شما ( به اختيار ) كسب كرده ، مؤاخذه مىكند . و خداوند ، آمرزنده وبردبار است . شأن نزول : سوگندهاى درست و نادرست ميان داماد و دخترِ يكى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله به نام « عبداللَّه بن رواحه » اختلافى

--> ( 1 ) « فقه القرآن » قطب راوندى ، ج 1 ، ص 51 ؛ « تفسير ابن كثير » ، ج 1 ، ص 438 ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « تفسير آلوسى » ، ج 2 ، ص 120 ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « سنن بيهقى » ، ج 2 ، ص 12 ، ح 1531 .